Groeien

Jaja, onze kids zijn beide flink aan het groeien. Dat merk je snel aan broeken die te kort worden of blote buikjes die je ziet als ze ergens naar reiken en aan de hoeveelheid boterhammen die elke dag uit de broodzak verdwijnen (alhoewel boterhammen geen topfavorieten zijn bij beiden… liever soep en patatjes!(of ‘tatas’ volgens Noah))… maar het heeft ook zijn keerzijde.

Afgelopen nacht ben ik elk anderhalf uur opgestaan om  Freya te troosten. Huilend van de pijn zat ze telkens rechtop in haar bedje, door de traantjes heen mij vertellend dat haar beentjes zo pijn doen… groeipijn… Ik kan me perfect voorstellen wat ze doormaakt, had er vroeger ook verschikkelijk veel last van. En de papa blijkbaar ook. Absoluut niet fijn…

Ik heb haar meteen lange sokken aangedaan die haar beentjes lekker warm houden. Maar dat bleek niet afdoende. Elke keer opnieuw werd ze wakker. Een paar keer heb ik haar bij ons in bed gelegd en haar zachtjes terug in slaap gewiegd. Het doet een moederhart zo’n pijn om zo machteloos te staan tegenover zo’n verdriet. Wat had ik graag  haar pijn overgenomen en haar zorgeloos in haar bedje kunnen leggen.

Om 5 uur heb ik haar de laaste keer al slapend terug naar haar eigen bed gedragen. Nadien heeft ze doorgeslapen, maar mijn wekker hield daar natuurlijk geen rekening mee. Om 6 uur liep die onverbiddelijk af… het begin van een nieuwe dag… zucht. Gelukkig kwam er een lachend gezichtje tevoorschijn toen ik Freya wekte. De pijn en het verdriet van eerder was al vergeten… ‘mijn beentjes zijn weer beter hoor! Kijk, ik kan weer stappen!!’ :-) Wat is het toch een dotje.

Hoewel het bij Freya niet de eerste keer was dat ze groeipijn had, kwam het onlangs voor de eerste keer voor bij Noah. Als hij ‘s nachts wakker wordt kan je er vanuit gaan dat er een probleem is. Noah is echt een goede slaper! Na drie keer opstaan die nacht had ik door dat hij naar zijn beentjes greep. Sokken aangedaan en klaar… hij heeft vlot verder geslapen!

Posted in Zo maar wat | Leave a comment

ziek zijn – part II

Het is middernacht. Het begin van zaterdag 29 februari, wat ongetwijfeld voor sommigen een bijzonder leuke dag zal worden. Voor de familie Wouters heb ik daar enigzins mijn twijfels bij. Maar ik wil niet al te pessimistisch klinken aan het begin van een nieuwe dag…

Alhoewel… hier zit ik dan, samen met mijn zieke dochter in de zetel. We kijken om middernacht samen een dvd van nijntje. Beide hebben we al een beetje geslapen, beide doen we het laatste half uur geen oog meer dicht omwille van haar gehoest. (de mannen? die hebben niks door en liggen boven lekker in hun beddeke) Ik heb het koud en ben moe, maar klaag niet, want zij is er nog veel erger aan toe. Ze hoest aan een stuk door en moet soms naar adem happen. Zo lang ze rechtop zit gaat het behoorlijk, zodra ze gaat liggen is het terug om zeep. Het wordt nog een lange nacht vrees ik.

En na de lange nacht volgt ongetwijfelt een lange dag. Een kind dat te weinig slaapt zorgt meestal voor een dag die eindeloos lange lijkt te duren… maar dat zien we straks dan wel weer… nu kijken we eerst samen nijntje, houden ons warm onder haar roze prinsessendekbed en drinken thee met honing…

Posted in Zo maar wat | Leave a comment

ziek zijn

Het is zondag vandaag en Noah is ziek. Het was al langer te merken dat ons ventje zich niet zo goed voelde. De afgelopen nachten werd hij vaak wakker en dat is niet van zijn gewoonte. Vanmorgen had hij koorts en de melk die hij dronk lag al snel terug op de vloer… Had ik eigenlijk vooraf kunnen weten. De rest van de dag dus maar op geroosterde boterhammetjes en een licht bouillonneke.

Als zoonlief ziek is kan mama echter helemaal niks doen. Als ik me nog maar twee passen van hem vandaan beweeg komt er een eindeloze jammerende stroom ‘mama? mamie? Mam?’ en wat doe je dan? Je kijkt naar zijn puppi-ogen in dat iet wat bleke gezichtje en je zet je terug naast dat kleine ‘kacheltje’ in de zetel, aait hem over zijn bolleke en legt zijn hoofdje terug tegen je schouder. Vandaag doen we dus maar lekker niks…

Posted in Gezin, Kinderen, Noah | Leave a comment

Op stap

Toen ik hier aan begon, wist ik dat dit probleem zich vroeg of laat zou stellen. Het stelt zich dus vroeg… meer bepaald al in mijn vierde bericht! Het probleem: Hoe moet ik in godsnaam een mooi en intens moment vatten in woorden??? Welke woorden gebruik ik daarvoor? Hoe moet ik er ooit in slagen om het neer te pennen??? Geen idee… Eerlijk gezegd zakt de moed me nu een beetje in de schoenen, maar we gaan toch een poging doen! Al doende leert men, nietwaar?

Want ja, vandaag was een fantastische dag! Ik had met mijn vroegere medestudenten architectuur afgesproken om iets te gaan drinken in Antwerpen. Het was weer al veel te lang geleden dat we elkaar nog gezien hadden en dan is de nood hoog om weer eens bij te babbelen! Maar toen ik, langs mijn neus weg, deze voormiddag tegen Freya zei dat ik naar Antwerpen zou gaan, moesten de plannen lichtjes gewijzigd worden. Ze wou absoluut mee!! Mijn eerste reactie: ‘oh nee, daar gaat mijn rustige middag!’ Papa zijn eerste idee daarentegen was volgens mij: ‘Dit is mijn kans op een rustige middag!’

En Freya ging dus mee… de meiden op stap. Haar rugzak vol kleurboeken en barbiepoppen, nog een pop in haar armen, de Jip en Janneke luistercd op in de auto en op naar de grote koekenstad! Op de kaaien was ze gefascineerd door het water, natuurlijk, maar ook door het ‘kasteel’ en tot mijn grote verbazing door de wandelbrug. Parkeren langs de kaaien en in het zonnetje naar de vrijdagsmarkt stappen vond ze helemaal wauw! En, naar haar goede gewoonte, volgde er een heuse woordenvloed, waar je nauwelijkes een paar woorden tussen krijgt. Maar, wederom zag ze de wandelbrug en zij wou natuurlijk OP de wandelbrug gaan lopen… Aangezien we al aan de late kant waren moest ik haar beloven dat we dit op de terugweg zouden doen.

Ze was niet braaf, maar SUPERBRAAF! Mijn kleine meid! Fristi drinken, kleuren, babbeltje doen met de meiden, rondhuppelen in de bar, de ober verleiden (ja ze begint al vroeg, I know!) Ik had dus alsnog een rustige middag om bij te praten met de rest.

En op terugweg gingen we natuurlijk een eindje op de wandelbrug! Ze vond het fantastisch en liep te huppelen, dansen en springen. De zon scheen nog steeds behoorlijk. De rood gele bol weerspiegelde in het water van de Schelde. Lang geleden dat de stad me dergelijke mooie scene had geboden! Ik genoot met volle teugen van de aanwezigheid van mijn kleine meid! Heb geen minuut spijt gehad dat ik haar heb meegenomen… We hadden het over koetjes en kalfjes, onbelangrijke zaken maar ik kon het niet laat om tussendoor in haar oor te fluisteren: ‘mama ziet je graag’. Ze kwebbelde onvermoeibaar door terwijl we hand in hand terug naar de auto wandelde… Daar wou ze nog ‘even naar het water kijken en van het zonnetje genieten, mam’ en ze ging parmant met haar snoetje naar de zon gericht staan, haar ogen toe. Ik sloeg het tafereel gade, in de hoop dat dit moment zou blijven duren, want mijn god, wat wordt ze snel groot! Het duurde niet lang voor ze zich weer naar me omdraaide en er zeer onverwacht en luchtig uitflapte: ‘Ik zie jou ook graag, hoor mam!’

Posted in Freya, Gezin, Kinderen, Zo maar wat | Leave a comment

Noah-weetje 1

Noah is nu 2 jaar en 2 maanden oud. Hij weegt 14 kilo en is 95 cm groot. Hij heeft net zoals zijn zus grijsblauwe ogen en blonde haren. Een stevig baasje en een echte knuffelbeer!

Noah gaat nog niet naar school. Op maandag en dinsdag mag hij bij Oma gaan spelen. Woensdag is mama-dag en donderdag en vrijdag speelt hij bij Bomma en Bompa!

Noah heeft sinds zijn geboorte last van allergieën. Hoewel het nu heel goed gaat, heeft hij daar in het verleden flink door afgezien. Hij is allergisch voor koemelk, soja, noten en eieren. Niet ze evident! Gelukkig hebben we ondertussen de geitenmelk ontdekt! Omdat zijn voedingsgamma in het begin heel beperkt was heeft hij het nog steeds moeilijk met nieuwe dingen. Zelfs een koekje dat hij niet kent zal hij niet snel opeten…

Noah is heel handig! Als er iets gemaakt moet worden staat hij op de eerste rij om te kijken hoe mama of papa dat doen. En hij weet altijd het juiste knopje te vinden. Dat zorgt ervoor dat hij zonder probleem de tv aan zet, de computer op zet en zelfs in een onbewaakt moment het schroefmachien in actie krijgt!! Hij heeft er een zesde zintuig voor!

Noah houdt van tractors, camions en graafmachines! (Een echte jongen!) Van de dvd van ‘Toet de bus’ en van verhaaltjes lezen, van lopen, springen en gekke kuren uithalen! Als hij naar bed gaat moeten alle knuffels ( 4 biokatoene knuffels en kroellapjes) op een rijtje naast hem ondergestopt worden om ook te gaan slapen…

Posted in Gezin, Kinderen, Noah | Leave a comment

Freya-weetje 1

Freya is nu 4 jaar en vijf maanden. Ze weegt 15 kg en is 104 cm groot. Ze heeft blauwgrijze ogen en lange blonde haren. Mijn prinsesje!

Freya gaat naar kleuterschool het Kadheike, hier vlak om de hoek. Ze zit nu in de biggetjesklas bij Juf Saar en voelt zich daar merkbaar goed thuis! Kayti, Elena, Yara en Anne zijn haar beste vriendinnen. Freya blijft alle dagen flink op school eten, hoewel ze dat eigenlijk niet graag doet. Sinds kort mag ze op vrijdag tijdens de middag bij Kayti gaan eten (yippie!!!)

Freya is een heel slimme meid. Als je memory speelt met haar mag je je aan een nederlaag verwachten. Ze begon al heel vroeg te praten en kan het nog steeds heel goed uitleggen! Nu ontdekt ze stilaan de letters en de cijfers. Overal waar ze komt wijst ze de letters van haar naam aan. Je neemt haar ook niet zo maar in de maling…

Freya houdt van roze en geel! van Polly pocket en haar furreal pup ‘Ziggy’, van een bedtijdverhaaltje uit het ‘Lotte en Rhune’ boek en van haar kroelie die ze al sinds haar geboorte heeft …

Posted in Freya, Gezin, Kinderen | Leave a comment

Alle dagen

Even stond ik stil
Stil op een heuvel
Omringd door de eerste zonnestalen
Omringd door stilte en rust
Omringd door al wat me zo verdomd lief is

Even keek ik rond
Rond rondom mij op die heuvel
Ik zag een prachtig weids landschap
Ik zag niets en toch heel veel
Ik zag een vrouw die zo verdomd gelukkig is

Even ervaarde ik dat iets
Dat iets daar op die heuvel
Ik ervaarde puur natuur
Ik ervaarde niemand om me heen
Ik ervaarde dat het leven zo verdomd mooi is

Even stond ik stil
Even keek ik rond
Even ervaarde ik dat iets
Dat iets dat er eigenlijk alle dagen is…

Posted in Gedichtjes | Leave a comment

Mijn eerste keer … bloggen!

Ik heb niet al te veel goede voornemens gemaakt aan het begin van het nieuwe jaar. Goede voornemens worden toch immers nooit gemaakt om ze ook effectief te realiseren gedurende dat nieuwe jaar.  Maar ik had me al langer voorgenomen om af en toe een paar zaken neer te schrijven. Het lijkt me leuk om later met Freya en Noah nog eens te kunnen nalezen welke fratsen ze uithaalden toen ze klein waren. Of welke uitspraken ze deden (soms zijn ze behoorlijk hillarisch!)!

En waarom ik dan precies nu de stap heb gezet? Wel dat hebben jullie te danken aan mijn college Tom en goede vriendin Katrijn. Tijdens een van onze facebookconversaties vertelde ik Tom over Ronny zijn verhalenblog. Ik ben daar dan zelf ook nog eens gaan kijken en kwam tot de vaststelling dat dit misschien wel het goede forum zou kunnen zijn om mijn ‘memoires’ op vast te leggen (het voorgaande idee bestond uit een pen en een kleurrijk bloemenschriftje dat ik na een week al niet meer terug kon vinden :-) ) Dus heb ik mijn man meteen aan het werk gezet om voor mij deze blog te maken en me wegwijs te maken in dit, voor mij, nieuwe wereldje. Hadden jullie nu werkelijk gedacht dat ik dit in mijn eentje had gedaan?? Nee dus…

Posted in Freya, Gezin, Kinderen, Noah | 1 Comment